Tırnak yeme, okul çağı çocuklarının üçte birinden fazlasında görülen, çoğu zaman bir hastalıktan çok kendini rahatlatma alışkanlığıdır. Sıkıntı, can sıkıntısı, heyecan veya yoğun odaklanma anlarında (televizyon izlerken, ders çalışırken) elin kendiliğinden ağza gitmesiyle sürer; çocuk çoğu zaman yaptığının farkında bile değildir.

Neden Önemli?

Genellikle zararsız olsa da: tırnak yatağında tahriş ve tırnak dibi enfeksiyonları, ağız yoluyla mikrop-parazit bulaşı, diş ve diş eti sorunları yapabilir; ileri olgularda tırnak kalıcı şekil bozukluğuna uğrayabilir.

İşe YARAMAYAN Yöntemler

Azarlamak, ceza vermek, elini her görüşte "çek ağzından!" demek ve utandırmak — bunlar kaygıyı artırdığı için alışkanlığı çoğu zaman pekiştirir.

İşe Yarayan Yaklaşım

  1. Tetikleyiciyi bulun: Hangi anlarda yiyor? (sıkıntı, ekran, ders, yeni kardeş, okul değişikliği…) Tetikleyiciyi yönetmek alışkanlığı yönetmekten kolaydır.
  2. Farkındalık kazandırın: Suçlamadan, aranızda gizli bir işaret belirleyin (omuza hafif dokunma gibi).
  3. Ellere alternatif verin: Stres topu, oyun hamuru; ekran karşısında ellerini meşgul edecek bir nesne.
  4. Bakımı çocuğa devredin: Tırnaklarını düzenli ve kısa kesmek, kız çocuklarda hafif manikür ilgiyi "korumaya" çevirir.
  5. Küçük başarıları övün: "Bugün hiç yemedin, fark ettim" cümlesi cezadan yüz kat etkilidir.
  6. Acı ojeler bazı çocuklarda hatırlatıcı olarak işe yarayabilir; çocuğun bilgisi ve onayıyla kullanılmalıdır.

Ne Zaman Profesyonel Destek?

Tırnak yeme; uyku bozukluğu, içe kapanma, okul reddi, kaşların-saçların yolunması gibi yoğun kaygı işaretleriyle birlikteyse veya parmaklar sürekli kanıyor-enfekte oluyorsa altta yatan kaygının değerlendirilmesi için destek alınmalıdır.